Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

Αρχαίο λάπτοπ από την Ήπειρο


Είκοσι  επτά οδοντωτούς τροχούς περιείχε το εικονιζόμενο θραύσμα  από τον μυστηριώδη Μηχανισμό των  Αντικυθήρων, που σύμφωνα με νέα στοιχεία  είχε «πατρίδα» την Ήπειρο. Μελετητές του  Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατασκεύασαν αντίγραφό του σε πραγματικές διαστάσεις (32Χ16Χ10 εκατοστά), το  οποίο εκτίθεται στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών


O Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το αρχαιότερο- αναλογικό- λάπτοπ, μπορεί πλέον να μετονομαστεί σε Μηχανισμό της Ηπείρου ή της Κέρκυρας ή του αρχαίου Βουθρωτού. Γιατί μπορεί να πήρε το όνομά του από τον τόπο όπου βρέθηκε, γεννήθηκε όμως πολύ βορειότερα, ίσως στην αρχαία Δωδώνη, το αρχαίο Βουθρωτό ή την Κέρκυρα. «Πρόκειται ουσιαστικά για τον πρώτο στον κόσμο αναλογικό υπολογιστή που κατασκευάστηκε πριν από 2.000 χρόνια και υπολόγιζε με απόλυτη ακρίβεια τη θέση του Ήλιου, της Σελήνης και των πλανητών, προέβλεπε εκλείψεις και προσδιόριζε την ημερομηνία τέλεσης των αρχαίων στεφανιτών αγώνων (σ.σ.: στους οποίους οι νικητές αθλητές στεφανώνονταν) της εποχής», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννης Σειραδάκης, που εποπτεύει τη μοναδική ανά τον κόσμο διδακτορική διατριβή για τον πολυσυζητημένο μηχανισμό, η οποία εκπονείται με ειδική υποτροφία του ΑΠΘ. Προσδιόριζε δε, όπως φαίνεται, ιδιαιτέρως την εποχή τέλεσης των στεφανιτών αγώνων στη Βορειοδυτική Ελλάδα. Από τότε που βρέθηκε από σφουγγαράδες σε όρμο των Αντικυθήρων, πριν από 108 χρόνια, κάποιοι μελετητές είχαν εικάσει πως ο μηχανισμός προερχόταν από τη Ρόδο και Ρόδιους τεχνίτες της εποχής- σχεδόν έναν αιώνα πριν από τη γέννηση του Χριστού. Άλλοι πως προερχόταν από την Αθήνα και απλώς χάθηκε στον δρόμο για τα Κύθηρα... Η επιχείρηση αποκρυπτογράφησης του μυστηριώδους μηχανισμού των Αντικυθήρων, του οποίου η «καταγωγή» τοποθετείται με βάση τα νέα στοιχεία μεταξύ Κέρκυρας- Δωδώνης- Βουθρωτού, θα συνεχιστεί «επ΄ άπειρον και θα εξάγονται άπειρα συμπεράσματα», όπως είπε στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Γιάννης Σειραδάκης.  Η διδακτορική εργασία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης άρχισε πριν από ενάμιση χρόνο και μέχρι σήμερα προχώρησε στην εξαγωγή του βασικού συμπεράσματος για την προέλευση, αλλά και την τεχνική που ακολουθήθηκε στη δημιουργία του. Σύμφωνα με τον καθηγητή Γιάννη Σειραδάκη, αλλά και το μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής της διδακτορικής εργασίας Στέλλα Δρούγου, καθηγήτριας Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, οι στεφανίτες αγώνες αναγράφονται στην κυκλική κλίμακα του μηχανισμού- οι πιο γνωστοί ήταν τα Ίσθμια, οι Ολυμπιακοί, τα Πύθια και τα Νέμεα- αλλά προστίθενται και αυτοί της Δωδώνης, με την ονομασία της περιοχής και της εποχής, Νάια ή Νάα. Στην πίσω πλευρά των σπειρών του μηχανισμού, στον λεγόμενο «κύκλο του Μέτωνα», αναγράφονται οι συνοδικοί μήνες με 235 υποδιαιρέσεις και σε κάθε υποδιαίρεση αναγράφεται το όνομα κάθε μήνα (Αγριάνιος, Ευκλείος κ.ά.- με αντιστοιχίες στις σημερινές ονομασίες των μηνών). Οι ονομασίες των μηνών, όπως αυτές αναγράφονται στον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, δεν παραπέμπουν σε ονομασίες «νοτίων» πόλεων (Αθήνα, Ρόδος, Έφεσος, Πέργαμος κ.ά.), αλλά μόνο σε αντίστοιχες της Βορειοδυτικής Ελλάδας. Εξάλλου, το σημείο όπου παραπέμπουν οι πλανήτες, με βάση την τοποθέτησή τους στον μηχανισμό, είναι νότια ή ανατολικά. Καθώς οι εν λόγω πλανήτες τότε ήταν ορατοί μόνο από το γεωγραφικό πλάτος που περικλείει τη Βορειοδυτική Ελλάδα. Σύμφωνα δε με τα πρώτα συμπεράσματα της μελέτης του «αρχαιότερου υπολογιστή», όπως χαρακτηρίστηκε ο μηχανισμός, στην κατασκευή των σπειρών του δεν χρησιμοποιήθηκε η γνωστή τότε «τέλεια» μέθοδος του μαθηματικού Αρχιμήδη (η ακτίνα της σπείρας είναι αντίστοιχη με τη γωνία περιστροφής της), αλλά η απλούστερη και λιγότερο ακριβής μέθοδος των ημικυκλίων.

Ιστορία μυστηρίου

Το 1901, Συμιακοί σφουγγαράδες που επέστρεφαν από τη Λιβύη έπεσαν σε φουρτούνα και έδεσαν σε όρμο έξω από τα Αντικύθηρα. Βούτηξαν και σε βάθος 60 μέτρων εντόπισαν μεγάλο ρωμαϊκό ναυάγιο με αγάλματα και ένα κουτί με μπρούντζινα και ξύλινα μέρη. Το 1902, ο αρχαιολόγος- διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Βαλέριος Στάης διαπίστωσε ότι ένα από τα ευρήματα είχε οδοντωτούς τροχούς και επιγραφές με αστρονομικούς όρους. Ακολούθησαν δεκάδες μελέτες και δημοσιεύσεις Ελλήνων και ξένων επιστημόνων που «είδαν» τον μυστηριώδη μηχανισμό ως Αστρολάβο, δρομόμετρο, πλανητάριο, αστρονομικό ή ναυτικό ρολόι κ.ά.

Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Tο θέατρο των Aχαρνών... περιμένει τις απαλλοτριώσεις

Eνα από τα παλιότερα και πιο καλοδιατηρημένα θέατρα της Aττικής, το θέατρο των Aχαρνών, θα αποκαλύψει τα μυστικά του μόλις ολοκληρωθούν οι απαλλοτριώσεις από το KAΣ και συνεχιστούν οι ανασκαφές της αρχαιολόγου Mαρίας Πλάτωνος, της B΄ Eφορείας Προϊστορικών και Kλασικών Aρχαιοτήτων.
Tο θέατρο των Aχαρνών... περιμένει τις απαλλοτριώσεις
H σημασία της αποκάλυψης του θεάτρου των Aχαρνών, στην οδό Σαλαμίνος, στο Mενίδι πριν από δύο χρόνια χαρακτηρίστηκε μεγάλης σημασίας, καθώς, «πέρα από το ίδιο το μνημείο αυτό καθαυτό, καθορίζει και τη θέση του κέντρου του αρχαίου δήμου».
Προς το παρόν, οι ανασκαφές έχουν διακοπεί μέχρι να συντελεστεί η απαλλοτρίωση. Tο ανασκαμμένο τμήμα καλύφθηκε προσωρινά με πρωτοβουλία της B΄ Eφορείας σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Aναστήλωσης, για να προστατευθεί από τις καιρικές συνθήκες.
«Πιστεύουμε ότι οι μελλοντικές ανασκαφές στην περιοχή αυτή θα μας προσφέρουν κι άλλες συγκλονιστικές εμπειρίες, καθώς θα αποκαλύπτονται σταδιακά ίχνη των σπουδαιότερων δημόσιων οικοδομημάτων του «πολυανθρωπότερου» Δήμου της Aττικής» σημειώνει η αρχαιολόγος Mαρία Πλάτωνος. 
Πηγή: Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

 

Κανίβαλοι 7.000 ετών


Κανίβαλοι 7.000 ετών

Ο μαζικός κανιβαλισμός υπήρχε ως φαινόμενο στην Ευρώπη κατά τη Νεολιθική Περίοδο. Αυτό τουλάχιστον αποδεικνύεται μέσω των σπάνιων ευρημάτων-στοιχείων που ήρθαν στο φως από αρχαιολόγους σε έναν νεολιθικό οικισμό, ηλικίας 7.000 ετών, που σήμερα ονομάζεται Χάρξχαϊμ, στη Νοτιοδυτική Γερμανία. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο κανιβαλισμός στην Ευρώπη θα μπορούσε να συνέβαινε σε περιόδους λιμού, καθώς η γεωργία είχε ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται στο συγκεκριμένο μέρος του κόσμου στη διάρκεια της Νεολιθικής Περιόδου. Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο τεύχος Δεκεμβρίου της επιθεώρησης για την αρχαιολογία, «Αntiquity», τα απολιθώματα περίπου 500 ανθρώπων εντοπίστηκαν στον οικισμό Χάρξχαϊμ της Ρηνανίας-Παλατινάτο και «ενδεχομένως να πραγματοποιούνταν εκεί τελετουργικά που περιελάμβαναν μαζικούς κανιβαλισμούς». Τα απολιθώματα προέρχονται, μεταξύ άλλων, από παιδιά και εγκύους. Η περιοχή ερευνήθηκε αρχικά από το 1996 έως και το 1999 και στη συνέχεια το διάστημα 2005 με 2008. Η εν εξελίξει έρευνα της ομάδας αρχαιολόγων έχει ως επικεφαλής τον ανθρωπολόγο Μπρούνο Μπουλέτσιν του Πανεπιστημίου Bordeaux της Γαλλίας, ο οποίος δήλωσε ότι τα ανθρώπινα οστά είχαν εσκεμμένα ακρωτηριαστεί, πράγμα που υποδεικνύει κανιβαλισμό. Λέγεται πως ο κανιβαλισμός στην περιοχή εμφανιζόταν στη διάρκεια τελετών όπου οι άνθρωποι έφερναν σκλάβους, αιχμαλώτους πολέμου και άλλα άτομα, για θυσίες. «Μπορεί η ανθρώπινη θυσία να είναι μια υπόθεση που δύσκολα αποδεικνύεται, αλλά έχουμε αποδείξεις ότι εκατοντάδες άνθρωποι καταναλώθηκαν μέσα σε μια σύντομη χρονική περίοδο», σημείωσε ο Μπουλέτσιν. Σκελετικές ενδείξεις δείχνουν ότι τα ανθρώπινα σώματα σφαγιάζονταν ακριβώς όπως κι αυτά των ζώων. Οργανα είχαν αφαιρεθεί, υπήρχαν σπασμένα άκρα, κομμένες γλώσσες, τομές, γρατσουνιές κ.ά. Ωστόσο είναι δύσκολο να αποδειχθεί ότι είχαν μαγειρευτεί, υποστηρίζει ο ίδιος. Οι ερευνητές πίστεψαν αρχικά ότι η μεταφορά των σωμάτων, στο Χάρξχαιμ, γινόταν για την τελετουργική ταφή τους, αλλά η γνώμη τους άλλαξε αφ ότου ανάλυσαν 217 ανακατασκευασμένα ανθρώπινα οστά, τα οποία αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον δέκα άτομα.

Πηγή: Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

«Δεν μπορούμε να πιάσουμε τους αρχαίους μάστορες»


Τελικές διορθώσεις σε έναν από  τους κίονες της Αθηνάς Νίκης. Υπομονή  και μεράκι είναι τα απαραίτητα προσόντα για  να μπορέσει ο σύγχρονος μαρμαροτεχνίτης  να προσεγγίσει τη δουλειά των μαστόρων  πριν από 2.500 χρόνια. «Προσπαθούμε, αλλά  δεν έχουμε την τεχνογνωσία για να  φτάσουμε στο 100% της ακρίβειάς τους»,  λένε οι μαρμαροτεχνίτες

Δεν έχουμε την τεχνογνωσία να φτάσουμε τους αρχαίους σε θέματα εφαρμογής των επιφανειών, λένε οι μαρμαροτεχνίτες της Ακρόπολης, ο μόχθος των οποίων πρωταγωνιστεί στον φακό του Βασίλη Βρεττού
Πρόσωπα κάτω από τον ήλιο σκαλίζουν το μάρμαρο με υπομονή. Παλεύουν να νικήσουν τον χρόνο και να σταθούν αντάξιοι των προκατόχων τους, που δούλεψαν στον ίδιο χώρο πριν από 2.500 χρόνια. Από αθέατοι ήρωες οι μαρμαροτεχνίτες της Ακρόπολης μετατρέπονται σε πρωταγωνιστές. Και διηγούνται τις ιστορίες τους μέσα από τα ασπρόμαυρα καρέ του φωτογράφου Βασίλη Βρεττού, που επί τρία χρόνια (2006-2009) ανέβαινε σε σκαλωσιές, τρύπωνε σε εργαστήρια και κρυφοκοίταζε τις δημιουργικές στιγμές τους στην αναστήλωση των μνημείων του Ιερού Βράχου. Καρέ που ζητούν την προσοχή μέσα από την έκδοση «Οι μαρμαροτεχνίτες της Ακρόπολης» (εκδ. Άγρα) και την έκθεση που εγκαινιάζεται απόψε στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.
«Θέλησα να δείξω μια διαφορετική πλευρά της Ακρόπολης», λέει στα «ΝΕΑ» ο Βασίλης Βρεττός. «Δεν με ενδιέφεραν τα ίδια τα μνημεία, αλλά ο ανθρώπινος μόχθος για την αναστήλωσή τους. Αυτοί οι άνθρωποι γράφουν Ιστορία. Και δέχονταν να φωτογραφηθούν με χαρά καθώς δεν έχουν ξαναβρεθεί στον ρόλο του πρωταγωνιστή».
Η οικειότητα ήρθε γρήγορα ανάμεσα στον φωτογράφο και τους μαρμαροτεχνίτες. «Δεν θα ξεχάσω που μια μέρα καθόμουν με τον αρχιτεχνίτη Γιώργο Ρήγο στην οροφή των Προπυλαίων και μου εξηγούσε την αρχιτεκτονική του μνημείου, το πώς άντεξε στους σεισμούς. Εκείνο που με εντυπωσίασε όμως ήταν όταν μου αποκάλυψε ότι το βρήκε ανέπαφο το εμπόλιο ανάμεσα σε δυο σπονδύλους ενός κίονα. Ήταν από ξύλο, μάλλον αγριομουριάς, και δεν είχε πάθει τίποτα επειδή ήταν τόσο τέλεια η συναρμογή των δύο μαρμάρινων επιφανειών, οπότε δεν είχε περάσει αέρας και το ξύλο δεν είχε φθαρεί».
«Είναι μια δουλειά όπου δεν μπορείς να κάνεις ούτε λάθος ούτε εκπτώσεις», λέει στα «ΝΕΑ» ο επί 20 χρόνια Τηνιακός μαρμαροτεχνίτης Γιώργος Ρήγος, ο προπάππούς του οποίου έχει αφήσει τη σφραγίδα του στην Παναγία της Τήνου. «Είναι η καλύτερη σχολή, διότι τα κλασικά μνημεία είναι μοναδικά. Πρόκειται όμως για συλλογική δουλειά. Μόνος σου και ο καλύτερος να είσαι δεν κάνεις τίποτα».
«Αισθάνεσαι δέος όταν είσαι νέος. Με την εμπειρία όμως μαθαίνεις να μην φοβάσαι τίποτα. Το μόνο που σε νοιάζει είναι πώς θα πετύχεις το καλύτερο αποτέλεσμα», λέει ο Τηνιακός επίσης μαρμαροτεχνίτης Γιώργος Δεσύπρης, που εργάζεται στην Ακρόπολη επί 23 χρόνια. «Δεν μας σταματάει τίποτα. Μόνο οι απληρωσιές» επισημαίνει, και θυμάται ως μια από τις καλύτερες στιγμές του όταν έπρεπε να σκαλίζει αλλά και να κάνει έρευνα για το ένα από τα νέα κιονόκρανα που τοποθετήθηκαν στα Προπύλαια.
«Το καθένα ήταν φτιαγμένο από διαφορετικό αρχαίο μάστορα και ερευνούσα τις λεπτομέρειες, ώστε το δικό μου να μοιάζει με το ωραιότερο από τα αρχαία», θυμάται. Όσο για τις δυσκολίες; «Το μόνο που μας δυσκολεύει είναι όταν μας γκρινιάζουν να γίνουν όλα πιο γρήγορα». Υπάρχει στόχος που δεν έχετε ακόμη κατακτήσει;
«Τους αρχαίους δεν μπορούμε να τους πιάσουμε σε θέματα εφαρμογής των επιφανειών. Δεν έχουμε την τεχνογνωσία. Μπορούμε να φτάσουμε το 90%, αλλά δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε ποτέ να πάσουμε το 100%», απαντά ο κ. Δεσύπρης.
Τις φωτογραφίες του Βασίλη Βρεττού- «που αποτυπώνουν με ζωντανό και γλαφυρό τρόπο τον ανθρώπινο μόχθο, την εντατική προσπάθεια της δουλειάς, αλλά και τη συγκίνηση και τη χαρά όταν αποκαλύπτονταν τα ίχνη των αρχαίων εργαλείων ή όταν μας συνόδευε το αίσθημα ενοχής για τη μεγάλη ασέβεια να διαταράξουμε την αρχαία δομή που η φύση είχε σεβαστεί τόσους αιώνες», όπως παρατηρεί η διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης, Μαίρη Ιωαννίδου- συνοδεύουν και κείμενα των Μανόλη Κορρέ και Λουίζας Καραπιδάκη.
ΙΝFΟ
Βασίλης Βρεττός, «Οι μαρμαροτεχνίτες της Ακρόπολης», εκδ. Άγρα, σελ. 156.
Φωτογραφική έκθεση εγκαινιάζεται απόψε στις 20.00 στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ (Αμερικής 13, τηλ. 210-3614.143). Έως τις 9 Ιανουαρίου.
«Αν κατακτήσεις το μάρμαρο, κάνεις θαύματα»
Από την παρέα των μαρμαροτεχνιτών δεν λείπουν και οι γυναίκες, αν και όπως παραδέχονται είναι «πιο ανδρική δουλειά, αλλά οι γυναίκες είναι πιο καλές στις λεπτομέρειες». «Οι άνδρες έχουν διαφορετική αντίληψη και κάποιες φορές δεν λείπουν τα σχόλια, αλλά σε γενικές γραμμές έχουμε καλές σχέσεις», λέει η Μαρία Μούζουρα, που εργάζεται επτά χρόνια στα εργοτάξια της Ακρόπολης. «Εκείνο που με δυσκολεύει είναι κυρίως τα μεγάλα ηλεκτρικά εργαλεία και στην αρχή φοβόμουνα μήπως κάνω κάποιο λάθος, όμως με βοήθησε το γεγονός ότι δεν ήμουν μόνη μου», λέει η μία από τις δύο τεχνίτριες της Ακρόπολης, η οποία ασχολήθηκε με τη λάξευση των φατνωμάτων και των γείσων. «Στο μάρμαρο πρέπει να συμπεριφερθείς με τρόπο. Αν το κατακτήσεις, μπορείς να κάνεις θαύματα». 
Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

Μνήμη Πολυτεχνείου


Μια παρουσίαση των γεγονότων: http://www.scribd.com/doc/22643042

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

Τρεις φίλοι μας ξεναγούν στις Μυκήνες. Μέσα από την περιήγησή τους στην πόλη θα γνωρίσουμε τα σημαντικότερα σημεία, τους ανθρώπους, τις δραστηριότητες. Η παρουσίαση φτιάχθηκε από το δάσκαλο Στέργιο Χατηζιωάννου με βάση το σχετικό έντυπο του Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου. Περισσότερα ... http://www.scribd.com/doc/22502060

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009

Η ιστορία της γραφής

Πως εξελίχθηκε ηυ γραφή; Με τι και που γράφανε οι άνθρωποι; Μυστηριώδεις γραφές. Αυτά κι άλλα πολλά ερωτήματα απαντούν οι μαθητές μέσα από την παρουσίασή τους. Περισσότερα ...  http://www.scribd.com/doc/22463167